Normal bilgisayarlarda milyonlarca minik transistörler “aç-kapa“ hareketiyle doğru hesapları sağlarken, yeni bilgisayarda özel olarak oluşturulan moleküller bu transistörlerin yerini alıyor.

La Clair, bu teknoloji sayesinde ileride düşünmek için yalnızca gazlara ve ışığa ihtiyaç duyacak bilgisayarlar geliştirilebileceğini bildirdi.

Amerikalı kimyacı tarafından geliştirilen ve SENSI ismi verilen bu molekül, azotlu ortamda fosforlu gibi aydınlanıyor ve karbondioksit içinde yeniden sönüyor.

La Clair, SENSI`nin günlük hayatta karşılaşılan gazlarla çalışan ilk moleküler şalter olduğunu belirtti.

Birçok bilim adamı, atomları tek tek, elektrik, ışık ve ısı değişimiyle şalter durumuna getirmek için çaba harcıyor.

Sensi

SENSI molekülü, birbirine paralel veya karşı karşıya durabilen bir dizi tekerlek gibi görünüyor. Azotlu ortamda, lazer ışınıyla uyarılması halinde ışımaya başlıyor.

Azotun yerini karbondioksit aldığında ise molekül “kapalı“ konumuna geçiyor ve sönüyor.

Diğer araştırmalara oranla SENSİ molekülünde açma kapama durumu her bir molekülde görülebiliyor. Bu da, bugün kullanılan bilgisayarlardan çok daha küçüklerinin yapılabileceğine işaret ediyor.

Nobel Kimya Ödülü Üçe Bölündü

Nobel Kimya Ödülü, polimer plastiklerdeki elektrik geçirgenliğiyle ilgili çalışmalarıyla ABD’li Alan Heeger (64) ile Alan Macdiarmid (73) ve Japon Hideki Şirakava (64) arasında paylaştırıldı.

İletken plastikler, fotoğraf filmleri için antistatik maddelerde, elektromanyetik radyasyondan korunmak için bilgisayar ekranlarına konulan filtreler ve güneş ışığını engelleyen “akıllı” pencerelerde kullanılıyor. Ayrıca yarı iletken polimerler, son zamanlarda ışığı emen diyotlarda, güneş enerjisiyle çalışan piller ve cep telefonlarıyla küçük televizyonların ekranlarında geliştirildi. İletken polimerlerle ilgili çalışmaların ayrıca, moleküler elektronik alanındaki hızlı gelişimle de yakından bağlantısı bulunuyor. Gelecekte bireysel moleküllerden oluşan transistörler ve diğer elektrikli cihazlar üretilebilecek ve bu sayede bilgisayarların hızı arttığı gibi boyutları da küçülecek. Üç bilim adamı, ince polietilen filminin, iyot buharından geçirilerek “oksitlenmesiyle” bu plastiğin “1 milyar kat daha yüksek nitelikte elektrik geçirgenliği (iletkenliği) kazandığını” kanıtladılar. Bu “görkemli” buluş sayesinde birkaç yıl içinde ışığı emen diyotlar (LED) filmine dayanan düz ekran televizyonlar, parlak trafik ışıkları, işaret levhaları ve ışığı emen duvar kağıtları hayatımıza girecek.

Norveç’teki Abel Komitesi, 2002 yılından bu yana dağıtılan ödülün, bu kez “derinlikli ve yaratıcı özgün çalışmaları” için Gromov’a verildiğini açıkladı.

Paris yakınlarındaki Yüksek Bilim Araştırmaları Enstitüsünde profesör olan Gromov’un, “geometriye devrimci katkılarda bulunduğu” belirtildi.

Komite açıklamasında, “Gromov’un uzun zamandır çözülemeyen problemlerin çözümü için yeni öneriler düşündüğü ve çalışmalarının, yeni matematik keşifleri açısından ilham kaynağı olmaya devam edeceği” kaydedildi.

1943′te SSCB’de doğan Gromov, 1992′de Fransız uyruğuna geçmişti.

Matematikçi, 6 milyon Norveç Kronu (yaklaşık 700 bin Avro) değerindeki ödülü, 19 Mayısta Oslo’da düzenlenecek törende Norveç Kralı Harald’ın elinden alacak.

Ödül, 1829′da ölen Norveçli matematikçi Niels Henrik Abel adına veriliyor.

Araştırmanın yapıldığı Ohio Eyalet Üniversitesinin tanımalı bilim merkezi müdürü Vladimir Sloutsky, “Matematiği somut bir örnekten yola çıkarak anlatmak çok zor. Somut örnekler, öğrenilenleri sınamak için iyi bir yöntem olabilir, ancak eğitim aracı olarak kötü yöntem” diye konuştu.

Amerikan Science dergisinin bugünkü sayısında yayımlanan araştırmaya göre, matematiği somut örneklerle öğrenen öğrenciler, soyut eğitim tarzıyla öğrenenlerle kıyaslandıklarında bunları yeni bir bağlamda kullanmakta sıkıntı çekiyorlar.

Araştırmanın eşbaşkanlarından Jennifer Kaminski, soyut yöntem formülünü öğrenmedilerse “A treni B treni ile ne zaman karşılaşır?” sorusunu çözen öğrencilerin büyük bölümünün, bu çözümü diğer örneklere uygulamayamadıklarını belirtti.

Teorilerini 4 gruba ayırdıkları 80 öğrenci üzerinde sınayan araştırmacılar, bir aritmetik sorusunun çözümünü ilk üç gruba ayrı ayrı 3 somut örnek vererek, dördüncü gruba da soyut anlatım tekniğiyle öğrettiler.

Araştırmacılar daha sonra öğrettiklerini sınamak için çoktan seçmeli bir soruyu 80 öğrencinin tamamına sordular.

Soyut yöntemle hesaplamayı öğrenenlerin yüzde 80’i doğru yanıt verirken, büyük bölümünün “kafadan atarak işlem yaptığı” diğer gruplarda sadece yüzde 43 ila yüzde 51 oranında doğru yanıt çıktı.

Vladimir Sloutsky, somut örneklerin, öğrencilerin bizzat kavrama odaklanmalarına bile engel olabilecek biçimde ilgilerini dağıtabileceğini belirterek, araştırma sonuçlarının pedagojide uzun zamandır inanılanları tartışmaya açtığına işaret etti.

Jennifer Kaminski de “Bu kavramları çok sembolik yöntemlerle anlatmak zorundayız. Öğrenciler böylece bunları çeşitli alanlara uygulamaya çok daha hazırlıklı olurlar” dedi.

Pi sayısı dairenin alanını ve çevresini bulmaya yarayan matematiksel bir değer. Ancak rakam sanıldığı kadar masum değil, pi sayısının virgülden sonrası sonsuza kadar uzuyor. Japonya’da bir psikiyatr pi sayısının virgülden sonraki 83 bin 431 basamağını ezbere saymayı başardı. Japon gazetelerinde yer alan habere göre, 50 yaşındaki Akira Haraguchi bunu trans haline geçerek başarıyor.

Dairenin çevresi ve alanının hesaplanmasında kullanılan pi sayısı, ilk Eski Mısır ve Babil’de ortaya atılmıştı. Daha sonra Sirakuza’lı Arşimet M.Ö. 200′de pi sayısını 3.14 olarak tespit etmişti.

Pi sayısı her ne kadar 3.14 olarak kabul edilse de aslında sonsuza gidiyor. Sayının şimdiye dek 200 milyon basamağı resmi olarak hesaplandı. Tokyo Üniversitesi uzmanları 2002′de süperbilgisayar yardımıyla pi sayısının virgülden sonraki 1.24 trilyon’uncu basamağına ulaşmıştı.